دردیست درد عشق که هیچش طبیب نیست
گر دردمند عشق بنالد غریب نیست
عاقلان که مجانین عشق را
پروای قول ناصح و پند ادیب نیست
کو شراب عشق نخوردیست و درد درد
آنست کز حیات جهانش نصیب نیست
مشک و عود و عنبر و امثال طیبات
خوشتر ز بوی دوست دگر هیچ طیب نیست
از کمند اگر بجهد بوالعجب بود
نه چو در کمند بمیرد عجیب نیست
واقفست که بر من چه می‌رود
از جفای دشمن و جور رقیب نیست

چشم دشمن من بر حدیث

غریب هست و وفا در قریب نیست

گل چنان به قفا اوفتاده باز

به را خبر ز مشغله عندلیب نیست
ز دست دوست شکایت کجا

هم صبر بر حبیب که صبر از حبیب نیست